Japan 2008 Pagina 13
Terug naar Nederland, Einde reis
Donderdag 26 Juni 2008
/\ Hier staan we dus te wachten tot de trein schoongemaakt is en we erin mogen /\
Vanmorgen zijn we opgestaan om 07:00. Om 08:15 reden we in de shuttlebus van het hotel weg bij het hotel en na 20 minuten waren we op Kyoto station aangekomen. We kochten hier onze treinkaartjes voor de Haruka trein die naar Kansai Airport gaat. We hadden nog niet ontbeten en zochten een coffeeshop en hier gingen we ontbijten. Ik had toast en een gebakken ei en A-M had hetzelfde maar dan een gekookt ei. En thee en koffie hadden we erbij. We hebben op ons gemak zitten ontbijten en na het ontbijt zijn we naar het perron gelopen. Dat was echt een enorme afstand naar het verste plekje van het station, wat het grootste station is dat ik ooit gezien heb. A-M had het er maar moeilijk mee en kwam een tijdje na mij bezweet bij de plaats aan waar de wagens 5 en 6 zouden stoppen, want dat waren de ons aangewezen treinstellen waar we met een niet gereserveerd kaartje in mochten. Om vijf over half tien kwam de trein voor het perron rijden. Er stapten bij alle ingangen schoonmakers in en er werd een verboden in te stappen bordje in de deuropening gehangen en de meisjes gingen aan het werk. Door de grote ramen stond ik hiernaar een beetje te kijken toen ik opeens de banken in de trein automatisch zag draaien. Hier in Japan zit je dus nooit tegen de draairichting in als je dat niet wilt. Gaat de trein weer de andere kant op, dan draaien de banken gewoon. Even later waren de meisjes klaar. Er liep nog even een jonge chef van hun ter controle door alle wagons heen en de bordjes werden weggehaald bij de deuren, de meisjes stapten uit en we mochten erin. We stapten in en zetten onze koffers in de rekken die gelijk in de instaphal waren en zochten een plek op en gingen zitten. Naast ons kwam een Japanner aanlopen en die drukte met zijn voet op een pedaal die onder alle banken zit en draaide de bank van twee stoelen om en zo kon hij met zijn collega´s bij elkaar zitten met zijn vieren. Leuk systeem, moeten ze in Nederland ook toepassen. We reden precies om kwart voor tien weg uit Kyoto.
/\ Bovenstaande foto's zijn onderweg in de trein naar het vliegveld uit door het raam genomen, op de laatste foto van de serie rijden we over de brug naar Kansai Airport. Het vliegveld ligt namelijk op een kunstmatig in zee aangelegd eiland voor de kust van Osaka /\
/\ De moderne vertrekhal van Osaka Kansai International Airport /\
/\ De incheckbalies van Osaka Kansai International Airport /\
/\ De bevroren gronden en bevroren meren van Noord Siberië aan de noordkant van Rusland. Je kan de zee zien ten noorden van Rusland /\
/\ Links:Vermoeid maar zeer voldaan over deze reis zitten we hier onderweg naar Helsinki in Finland. Rechts:Hier zijn we tijdens de overstop op het vliegveld van Helsinki /\
/\ Oud vliegtuig in de vertrekhal en het nieuwe, niet veel grotere vliegtuig wat ons terug naar Amsterdam vloog /\
/\ Terugblik naar Helsinki vlak na de start /\
/\ Onze souvenirs dit jaar /\
Hieronder mijn conclusies over Japan en de Japanners:
Ik had voor deze vakantie niet zo’n erg positief
beeld over de Japanners en moet zeggen dat ik daar volledig op terug moet komen.
We hebben veel gereisd over de wereld en met de Thaise mensen zijn de Japanners
de meest vriendelijke mensen die we ooit zijn tegen gekomen. Ze staan altijd
klaar om je te helpen en als ze door hebben dat je een beetje staat te zoeken
benaderen ze je en proberen ze je te helpen. Al gaat dat vaak ook niet door de
taal, doen ze toch hun uiterste best om je te helpen. Dat doen ze duidelijk niet
zo gemaakt als de Amerikanen dat doen. De Japanners doen het duidelijk omdat ze
het leuk vinden om je te helpen en vragen ook altijd waar je vandaan komt en als
je dan Olanda zegt, weten ze wat je bedoeld. Holland of Nederland zegt hun
helemaal niets, pas bij het woord Olanda komt het begrip.De economie van Japan
is niet meer wat het geweest is en hun booming jaren zijn echt voorbij. Het was
ook duidelijk te zien wat hier mede aan ten grondslag ligt. In Japan werken ze
een beetje op een communistische manier. Er zijn veel te veel mensen voor het
uit te voeren werk. Ik bedoel hiermee dat bv bij Tokyo Tower er een hele groep
meisjes in de hal stond om je alleen maar naar je lift te begeleiden. Daar had 1
meisje meer dan afdoende geweest. Op veel plaatsen zie je dat er veel te veel
medewerkers bezig zijn voor het te behappen werkpakket. Daar ga je het op de
lange duur niet mee redden. 1 Nederlander verzet het werk wat in Japan door 3
mensen gedaan wordt is zo mijn inschatting. Het idee wat we hadden dat Japanners
harde werkers zijn is ook niet juist. In tegendeel, ik vond dat er best wel wat
meer pit in mocht en dat ze allemaal erg langzaam werkten. Als Japan weer wil
gaan meedraaien op de wereldmarkt zullen ze de touwtjes strakker aan moeten
trekken en wat harder moeten gaan werken. Japanners zijn duidelijk een volk met
gewoontes en normen die enorm verschillen van de rest van de wereld. De oorzaak
ligt er natuurlijk in dat Japan zelf bewust altijd hun eilanden afgeschermd
gehouden hebben in het verleden van de rest van de wereld. Japanners zijn ook
een bang volk als ze buiten hun grenzen komen. Ze blijven angstvallig bij hun
groepen en raken in paniek als ze eventjes de groep kwijt zijn. Dit hebben we op
het vliegveld van Helsinki gezien toen een Japanse vrouw zich tussen de mensen
aan het doordringen was die uit de slurf van het vliegtuig liepen en begon te
rennen. Even later zagen we haar in de hal bij de groep Japanners staan die daar
allemaal netjes op elkaar wachtten en was haar paniek natuurlijk helemaal voor
niets geweest. Die paniek komt doordat Japanners als eerste natuurlijk alleen
maar Japans spreken en zich niet kunnen uiten in het Engels zoals bijna iedereen
op de wereld dat wel kan. Maar nog een grotere factor is dat ze niet-Japanners
niet begrijpen. Hun normen en waarden zijn zo anders dan de onze, dat ze daar in
Japan natuurlijk goed mee om kunnen gaan, maar in het buitenland voelen ze zich
duidelijk verloren. Ik heb door het naar Japan gaan duidelijk het idee gekregen
dat dat het is waarom je Japanners alleen maar als groepen ziet in het
buitenland en het taalprobleem pas op de tweede plaats. Het zich moeilijk een
houding kunnen geven is ook hetgeen waarom Japanners op ons in ons land of als
we ze in het buitenland tegen komen vreemd overkomen. Ik heb de Japanners nu in
hun eigen omgeving gezien en heb een heel ander beeld van hun gekregen. Er zijn
zoveel normen en waarden in Japan dat het heel gemakkelijk is voor ons om een
Japanner te beledigen zonder dat we dit willen of zelfs maar bewust zijn. Omdat
het zo warm was hebben wij natuurlijk korte broeken gedragen in Japan. Het viel
mij erg sterk op dat ik geen Japanners met korte broeken gezien heb en vermoed
ook dat een korte broek ook een “not done” is in Japan, maar weet dat
natuurlijk niet zeker. Als je met je voeten naar iemand wijst door ze voor je
uit te leggen als je aan een tafeltje op de vloer zit kan dit al als een
belediging opgevat worden. In Japan moet je je aan de niveauverschillen in de
huizen houden, doet je dat niet dan beledig je de Japanner ook. Zo zijn er
talloze regels die er gelden. Bukken, en voor een ouder iemand dieper bukken dan
hem of haar is een belangrijke. Niet de Japanner recht in de ogen kijken. Dat
vinden ze ook aanstootgevend en doen het zelf ook niet is mij opgevallen. Even
bukken of knikken doet wonderen als je iemand tegenkomt. Het ijs is dan gebroken
en je erkent elkanders aanwezigheid. Bv als je een winkel binnenloopt knik maar
even en je contacten verlopen honderd procent makkelijker dan als je dat niet
doet. Dat gaat allemaal in de toekomst minder worden, want ik zie dat de jeugd
zich veel minder aan dat soort regeltjes houd en dat doet vermoeden dat het
strenge normen en waarden gebeuren in Japan langzaam zal uitsterven. Maar dan
heb ik het over 10 a 20 jaar. Het eten in Japan is ook heel anders dan wat wij
gewend zijn en ook heel anders dan elders op de wereld. Vooraf heerste bij mij
de gedachte dat het wel een beetje gelijk China zou zijn, maar dat was een
vergissing. Het eten is hier heel anders en de Japanners eten rauw. Bijna alles
van het eten is rauw of kaal gekookt zonder sier. Er is dan vaak een sausje en
sojasaus bij, maar dat is dan ook alles ook. Wij vonden het niet lekker,
sterker, het Japanse eten stond ons totaal niet aan. Wij zochten waar we maar
konden zoveel mogelijk de voor ons eetbare dingen uit. Presentatie van het eten
is in Japan minstens zo belangrijk als het eten zelf. Het ziet er altijd
prachtig uit wat je opgediend krijgt. De traditionele maaltijden die wij gehad
hebben waren voor ons elke keer voor 70% oneetbaar. Er zitten vreemde smaken aan
die wij vies vonden. De Miso-soep is een Japanse traditionele soep die wij erg
vies vonden en de reuk alleen al maakt je bijna onpasselijk. Zeewier is zo’n
beetje het belangrijkste ingrediënt van het Japanse eten en laten wij dat nu
allebei heel erg vies vinden. Je begrijpt dat het eten in Japan voor ons geen
feest was. Dat wil niet zeggen dat dat voor anderen geld. We hebben ook mensen
gesproken die het allemaal heerlijk vonden. De kwaliteit van het eten als in
versheid e.d. is in Japan altijd wel top en veel beter dan in Nederland. De
enige maaltijdverbazing van Japan voor mij was een curry die ze hier maken. Die
was erg lekker en heb ik ook een aantal keer gegeten hier. Deze curry moet ook
een Japanse specialiteit zijn, daar je het in heel Japan tegen kwam. Japanners
hebben ook een andere smaak dan wij. Je komt ze tegen dat ze als snoep gedroogde
visjes uit zakjes eten en daar duidelijk van zitten te smullen. Ondenkbare
dingen zitten ze soms met plezier naar binnen te werken. Japan is ook het land
van de lunchpakketten. Deze worden overal verkocht en je ziet de Japanners ook
overal deze lunchpakketten met rijst en vis en groenten eten. Wij hebben een
nieuwe term voor het Japanse eten bedacht deze vakantie. Door het geslurp bij
het eten wat de Japanners doen en in Japan aanvaard gedrag is en het vaak
glibberige vieze eten, zijn we Japans voedsel slobber gaan noemen. Als we ergens
langs liepen dan hadden we het vaak over: nou hier gaan we niet eten, want het
is een slobberrestaurant. En aan het eind van onze reis was de term slobberen
betreffende het Japanse eten volledig ingeburgerd. Mijn eindconclusie over
Japanners is dan ook dat het een apart, vreemd en ontzettend vriendelijk volk
is. Daar heb je het in 1 zin duidelijk genoeg mee gezegd.
Mijn
conclusie over deze vakantie/reis:
Dit was een zware vakantie omdat we alles onderweg zelf moesten regelen en ook uitzoeken. Veel navragen en de weg vragen. Dat maakte het meteen ook wel erg leuk en avonturierlijk en we hebben daardoor ook veel contact met de Japanners gehad wat erg leuk was. We hebben veel pech gehad op elektronisch gebied. Mijn filmcamera gaf de hele vakantie door steeds de melding dat de videokop vuil was en schoongemaakt moest worden. Hoe vaak ik dat ook deed, steeds kwam deze melding weer. Dan deed ik terplaatse altijd het schoonmaakbandje er doorheen en dan deed hij het weer een tijdje. Dit was wel een frustratie in de vakantie. Mijn laptop stopte er op een moment ineens mee, maar begon later in de vakantie weer goed te werken. De lader van de batterijen van de kleine digitale camera is op de een na laatste dag kapot gegaan en laadt de batterijen niet meer op. Op de laatste accu hebben we het net gered in de vakantie. Nu moeten we een nieuwe lader gaan kopen. Het reizen met het openbaar vervoer gaat heel makkelijk in Japan en ik zou het de volgende keer zeker weer zo doen. Wel is het zo dat de vertrektijden van bussen en treinen altijd kloppen, maar je aankomsttijden wel heel flexibel kunnen zijn. Daar hebben we zelfs een hotelovernachting door moeten boeken omdat we het niet meer daardoor haalden maar onze reisbestemming. Als we weer zouden gaan zouden we meer in westerse hotels willen zijn. Het traditionele is leuk om een keer mee te maken, maar na 1 of 2 nachten ben je de tatamimatten meer dan zat en wil je gewoon kunnen zitten in je hotelkamer. Wij vonden dat we teveel traditioneel in deze reis hadden zitten dan wij zelf op prijs stelden. Het regenseizoen wat het in Juni zou moeten zijn viel enorm mee. We hebben bijna de hele vakantie elke dag 28 a 29 graden gehad. Het was dan vaak wel bewolkt, maar wel heel warm en vochtig. Regen hebben we een paar keer en dan kort gehad. Het kwam vaak zo uit dat het tijdens een verplaatsing was en dat we in de bus of trein zaten. Op de tijden dat we ergens waren en wilden wandelen hebben we bijna geen regen gehad. Onze jassen zijn de hele vakantie in de koffer gebleven en hebben we niet een keer aangehad in de vakantie. We hebben ontzettend veel beleefd in deze vakantie en er enorm van genoten. Zelfs zoveel dat we zeker nog een keer terug willen naar Japan over een paar jaar. Dan willen we waarschijnlijk het eiland Hokaido aandoen en het zuiden van Japan. We hebben het midden gedeelte nu gehad. Ook zeker zullen we dan weer een dag of vier vijf naar Kyoto terug gaan, daar is nog zoveel te zien. Ik kan ook iedereen aanraden een keer naar Japan te gaan.